پاتوق متال ها

zeus281 — Sat, 07 Jul 2007 22:07:18 GMT

باری از آنجایی که اخبار از در راه بودن آلبوم جدید متالیکا حکایت می کند برآن شدیم تا مطلبی را به نظرسنجی راجع به چگونگی این آلبوم اختصاص دهیم و نظر شما خوانندگان گل را جویا شویم.

شرکت در نظرسنجی: برای شرکت در نظرسنجی، کد مقابل گزينه مورد نظر را به شماره 30009324 (يا 3000webg) اس‌ام‌اس کنيد.
در حال حاضر امکان ارسال اس‌ام‌اس با خطوط تاليا و ايرانسل نمی باشد.

نظر شما آلبوم جدید متالیکا چگونه خواهد بود؟

1- حرفه ای تر از قبل مانند آلبوم های دهه 80گروه کد:۲۷۴۶۵۱

2- مانند آلبوم های دهه 90 گروه کد:۲۷۴۶۵۲

3- مانند آلبوم سینت انگر سال 2003 کد:۲۷۴۶۵۳

4- به پانک راک تغییر سبک خواهد داد یا ضعیفتر از قبل خواهد بود کد:۲۷۴۶۵۴

عنوان نظرسنجی: آلبوم جدید متالیکا چگونه خواهد بود؟
تاريخ شروع نظرسنجی: 1386/4/17
مجموع نظرات: 0
آدرس: zeus281.blogfa.com

شرکت در نظرسنجی: برای شرکت در نظرسنجی، کد مقابل گزينه مورد نظر را به شماره 30009324 (يا 3000webg) اس‌ام‌اس کنيد.
در حال حاضر امکان ارسال اس‌ام‌اس با خطوط تاليا و ايرانسل نمی باشد.
برای دیدن نتایج نظر سنجی اینجا کلیک کنید

فردا از آن ماست برایش منتظر می مانیم.

اشکان.د

خبر: آلبوم جدید گروه منووار

zeus281 — Sat, 03 Mar 2007 13:54:02 GMT

در میان گروه های دهه ی هشتاد نام گروههایی چون مگادث، متالیکا، پنترا، آیرون میدن،دث و منووار فراموش ناشدنی ست. گروههایی که این موسیقی را شکل دادند و تا کنون آن را حفظ نموده اند و از نابودی آن در این زمان که هر گروهی پر از اداعاهای توخالی به پیش می آید و با عقاید نادرستش سعی به تخریب این موسیقی می کند، جلوگیری نموده اند. این گروهها از بی ارزش شدن این موسیقی پرهیز کرده اند و مانند نگهبانانی قوی از خاموش شدن چراغ این موسیقی جلوگیری کرده اند. با وجود چنین پاسداران بی نظیری، مدعیان پوچ توانسته اند که تخریب هایی را به وجود آورند و موسیقی متال را کمی متزلزل کنند اما هنوز نتوانسته اند که آن را از پای بیاندازند و نخواهند توانست.

موضوع این خبر آلبوم جدید یکی از این گروه های پر ارزش است. گروه منووار. گروهی که در بیست و چند سال فعالیت حرفه ای خود اندکی دچار تزلزل نشد. در زمانی که همه گروه های متال برای فروش آلبوم های خود کار خود را آماتور کردند و از سطح حرفه ای آن کاستند، گروه منووار اندکی از سطح حرفه ای کار خود نکاست. گروهی که در آن زمان به این کار همکارانش اعتراض نمود و در همه اجراهایش از بقیه گروههای متال می خواست تا سطح کار حرفه ای خود را بالا کشند. سرانجام این فریادها در سال ۲۰۰۴ به صورت بسیار همه گیر گشت. به طوریکه گروه منووار در یکی از مصاحبه های گروه از دیگر گروههای متال خواست تا خاطره ی شیرین دهه هشتاد را تکرار کنند. منووار خود اعلام نمود در این حرکت پیش گام خواهد بود. پس از این فراخوان علنی گروههای قدمی و باتجربه ای چون آیرون میدن که با آلبوم آخر خودش انقلابی را در عرصه موسیقی متال به وجود آورد، به یاری شتافتند. از آن موقع به بعد این اولین آلبوم منووار است که پیش بینی می شود آلبومی با رنگ و بوی دهه هشتاد باشد. این آلبوم از ماه آوریل به بازار عرضه خواهد شد. گروه منووار علت تاخیر این آلبوم را طراحی عکس روی جلد آن می داند.

خبر: جدا شدن Megadeth از ESP

zeus281 — Thu, 01 Feb 2007 09:17:10 GMT

باز هم پس از غیبتی طولانی و دراز از راه رسیدم و باید مرا به خاطر این غیبت ها ببخشید. کار من هم ماجرای جالبی شده است گاهی اوقات می آیم و ترانه ای می نویسم و بعد خدانگهدار معلوم نیست که کی بازگردم. به همین دلیل وبلاگ پاتوق متال ها در چهار ماه گذشته افت شدیدی داشت. هم از نظر بازدید های وبلاگ و هم از نظر کاری وبلاگ. در هر صورت من بازگشته ام تا با کمک خوانندگان همیشگی وبلاگ کار را از سر گیرم و به نگاشتن ادامه دهم. به همین دلیل تصمیم گرفته ام که اخبار مهم موسیقی متال را منعکس کنم و بخش تازه ای در کارم در این وبلاگ ایجاد کنم. دراین مطلب که اولین مطلب خبری وبلاگ پاتوق متال ها ست به سراغ خبری درباره یکی از گروه های پر طرفدار متال که گروه مورد علاقه خود من هم هست، می روم.

سال ۲۰۰۷ میلادی با خبر های بسیار داغی درباره موسیقی متال شروع شد. همه جا حرف از آلبوم جدید گروه متالیکا ست که قرار است چند ماه دیگر پخش شود. در همین روزها که متالیکا خبرساز شده بود خبر جالبی درباره گروه مگادث مطرح شد. خبر اینکه که دیو ماستین گیتاریست بی نظیر متال از کارخانه گیتار سازی ESP جدا شد و به کارخانه Dean پیوست. دیو ماستین که سابقه حضور در گروه متالیکا را نیز دارد نزدیک به بیست سال از گیتار های کارخانه Jackson استفاده می نمود و هنوز هم معتقد است که گیتار های جکسون بسیار خوب است و با او همخوانی دارد، اما برای اعتراض به فروش سهام کارخانه جکسون به کارخانه Fender کارخانه جکسون را ترک گفت و با دیگر کارخانه ی گیتارسازی متال یعنی ESP وارد مذاکره شد و همان استایل مورد استفاده اش در جکسون را به ای.اس.پی سفارش داد. پس از مدتی هم سفارش استایل جدیدی را به ای.اس.پی داد. گیتار Axxion که مانند بقیه گیتار های ماستین دارای پیک آپ هی قویی بود، مدل گیتار جدید دیو ماستین بود. سرانجام در سال 2007 میلادی سایت اختصاصی گروه مگادث اعلام نمود که دیو گیتارهای جدیدی خریده است و از ای.اس.پی به کارخانه دین رفته است. کارخانه ای.اس.پی هم نامردی نکرد و بلافاصله نام ماستین را از لیست گیتاریست ها خودحذف نمود.

ترانه Vera از گروه pinck Floyd

zeus281 — Thu, 21 Dec 2006 19:24:57 GMT

در یلدای کهن ایرانی و در آخرین شب پاییزی سال ۱۳۸۵ به سراغ گذشته ها رفتم ودر گذشته ها به یاد یکی از ترانه های گروه جاودانه پینک فلوید افتادم. ترانه ای که درد عشق را بیان می کند و فراموشی آن را. ترانه ای که تنهایی یک خاطره را فریاد می زند و از دیگران می خواهد که آن خاطره را به یاد بیآورند و با او هم صدا شوند و با او احساس کنند. ترانه ی زیبای ویرا از آلبوم دیوار:

Does anybody here remember Vera Lynn
Remember how she said that
We would meet again
Some sunny day?
Vera!Vera!
What has become of you?
Dose anybody eles in here
Feel the wya I do?

آیا در اینجا کسی "ویرا لین" را به یاد می آورد؟
به یاد آر آن دختر کوچک چگونه گفت
دوباره همدیگر را می بینیم
در یک روز آفتابی؟
ویرا! ویرا!
چه بلایی به سرت آمده؟
آیا کس دیگری اینجا هست که مثل من حس کند؟

یلدایتان پر خاطره و دراز و دردهایتان کوتاه و بی تکرار

مقاله از اشکان.د

ترانه ی Flash of the blade از گروه آیرون میدن

zeus281 — Mon, 20 Nov 2006 09:23:27 GMT

گروه آیرون میدن که اط گروه های اولیه سبک هوی متال است و در ماه گذشته آلبوم جدید خود را وارد بازار کرد، خود را به عنوان یکی از قوی ترین و پر طرفدارترین گروههای این سبک معرفی نموده است که در طول سالهای کار خود این ادعا را ثابت کرده است. در این مطلب یکی از کارهای قدیمی گروه را بررسی می کنیم ترانه ای با نام "برق تیغ". ترانه ای که در آلبوم برده قدرت Power slave که در سال 1984 وارد بازار شد، آمده است. بشینیم پای این ترانه و ترجمه ی آن:

As a boy chasing Dragons
With your wooden sword so mighty,
Your're St.George or you're David
And you always kill the beast.
Time change very quickly
And you had to grow up early,
And house in smoking ruins
And the bodies at your feet

You'll die as you lived
In a flash of blade
In a corner forgotten by no one
You lived for the touch
For the feel of steel
One man and his Honour.

The smell of resined leather
The steely Iron mask,
As you cut and thrust and parried
At the fencing master's call.
He taught you all he ever knew
To fear no mortal man
And now you'll wreak your vengeance
In the screams of evil men.

وقتی که پسر جوانی بودی با شمشیر چوبی ات
با شکوه تمام، اژدها را تعقیب می کردی.
تو "سنت جرج" یا "دیوید" بودی
و همیشه آن جانور را می کشتی.
زمان خیلی سریع می گذرد
و تو می بایست هرچه زود تر بزرگ می شدی،
خانه ای در خرابه های سوخته
و بدن ها به زیر پای تو افتاده.

همانگونه که زیستی خواهی مرد
در برق تیر
در گوشه ای که هیچکس فراموش نکرده است.
تو برای آن احساس، زندگی کردی
احساس ناشی از لمس فولاد،
یک مرد و شرف او.

بوی چرم صمغ مالیده،
نقاب آهنین به سختی پولاد،
در حالیکه به فرمان استاد شمشیر بازی
می شکافی، هجوم می بری و جاخالی می دهی.
او هر آنچه می دانست تا کنون به تو آموخت
تا از هیچ مرد فانی نترسی،
و اکنون با ضجه های مردان پلید
انتقام خود را می گیری.

مقاله از اشکان.د
شاد و امیدوار باشید

ترجمه ترانه my friend of misery از گروه متالیکا

zeus281 — Sun, 08 Oct 2006 17:20:34 GMT

در اینکه آلبوم بلک متالیکا نقطه ی اوج گروه متالیکا در میان مردم بود هیچ شک و شبه ای نیست. پس از آلبوم و عدالت برای همه، گروه متالیکا با افت کیفیت موسیقی خود که در آلبوم های بعدی گروه واضح و آشکارتر است توانست طرفداران بیشتری را برای خود جمع کند به طوریکه در همان سال اول آلبوم بلک چیزی نزدیک به ده میلیون کپی رسمی فروش داشت و این خود یک تامین بسیار قوی و مطمئن برای هر هنرمند است که البته گروه متالیکا استحقاق آنرا نیز داشت. بگذارید همین جا این بحث را تمام کنیم تا در مطالب بعدی به طور جامع تر و کاملتر به آن بپردازیم و به سراغ ترانه ی دوست بیچارگی من یا به عبارت اصلی آن my friend of misery برویم و ترجمه ی آنرا با روایتی از سید حبیب گوهری راد با شما قسمت کنیم. پس از مدت بسیار زیادی باز به کوچه های سبز ترانه های جیمز هتفیلد برگشتیم:

You just stood there screaming
Fearing no one was listening to you
They say the empty can rattles the most
The sound of your voice must sooth you
Hearing only what you want to hear
And knowing only what you've heard
You... you're smothered in tragedy
You're out to save the world

Misery...
You insist that the weight of the world
Should be on your shoulders
Misery...
There's much more to life that what you see
My friend of misery...

You still stood there screaming
No one caring about these words you tell
My friend be for your voice is gone
One man's fun is another's hell
These times are sent to try men's souls
But something's wrong with all you see
You... you'll take it on all yourself
Remember, misery loves company

Misery...
You insist that the weight of the world
Should be on your shoulders
Misery...
There's much more to life that what you see
My friend of misery...

You just stood there screaming
My friend of misery...

آنجا ایستاده بودی و فریاد می زدی
می ترسیدی که هیچ کس صدایت را نشنود
می گویند قوطی خالی بیشترین صدا را دارد،
پس صدای خودت باید آرامت کند
تو فقط آنچه را که می خواهی بشنوی، می شنوی
و آنچه را که شنیده ای، می دانی
تو سر تا پا در مصیبت فرو رفته ای
و قادر به نجات جهان نیستی

بیچارگی...
تو اصرار داری که سنگینی مشکلات دنیا را به دوش بکشی
بیچارگی...
در زندگی چیزهایی بیشتر از آنچه می بینی وجود دارد،
دوست بیچارگی من...

هنوز آنجا ایستاده ای و فریاد می زنی
هیچکس برای آنچه می گویی ارزش قایل نیست
دوست من قبل از اینکه تو به صدایی دبیایی
شادی انسانی، جهنم و رنج انسانی دیگر بوده است
این لحظات برای آزمودن روح آدمیان فرستاده شده اند
ولی به همه آنچه می بینی باز هم چیزی نادرست است
و تو... تو همه را به تنهایی به دوش می کشی و بیاد داشته باش
بیچارگی، عاشق یکدیگر بودن است
به یادش داشته باش بیچارگی کارخانه ی عشق را

تو تنها آنجا ایستاده بودی و فریاد می زدی
دوست و همدم بیچارگی من...

مقاله اشکان.د

هشتم شهریور سالروز در گذشت زنده یاد فرهاد مهراد

zeus281 — Sun, 03 Sep 2006 17:58:28 GMT

آری جمع ای که حرف تازه ای برای او نداشت بالآخره از راه رسید و صدایش را خاموش کرد. هفته های خاکستری بسیار زیادی آمد و رفت اما هیچکدام از آنها حرف جمعه ی آخر را نزد. جمعه ی آخری که حرف آخرش آنقدر تکراری و دردآور بود از را رسید و خاموشی را با خود به همراه آورد. زنده یاد فرهاد مهراد در چهار سال پیش در جمعه ای خونین در سال 1381 در اوج ناباوری طرفدارانش کوله بارش را بست و دنیا را ترک کرد. در کنج شفاخانه ای سرد و بی روح، با غم تلخ غربت و بیماری سخت هپاتیت غزل تلخ رفتن را خواند و رفت تا به دیگران بپیوندد.

فرهاد مهراد خواننده و نوازنده ی بزرگ ایرانی را اولین خواننده ی سبک اعتراضین فارسی زبان می دانند که از بلک کتس و کوچینی آن روزگار بر خاست. وی که در روزهای اول کار، همکاری اش را با پدر ترانه نوین ایران، شهیار قنبری که ترانه های جمعه، هفته ی خاکستری، مرد تنها، کودکانه، آوار و نجواها را برای او سرود، آغاز کرد. همچنین آهنگسازی زیبای اسفندیار منفرد زاده باعث می شد که ترانه ها بیشترین تاثیر خود را بر شنونده بگذارند. دیگر همه جا اسم از این سه نفر بود که که موسیقی ایران را تغییر داده بودند. کوچینی آن روزها محلی برای اعتراض شده بود جایی که فرهاد ترانه هایش را می خواند و تماشاگرانی مشتاق در آن محل صمیمی جمع می شدند و از آن صدا لذت می بردند. جایی که طنین صدای پر توان فرهاد را در خود حبس می کرد و دود سیگاری که روی سر دسته ی گیتارش روشن بود را استشمام می نمود. اما حالا کوچینی هم در غم و ماتم مرگ فرهاد خاموش و سوت و کور مانده است. کوچینی حسرت پنجه هایی را می کشد که سالهاست زیر خاک سرد و بی روح مانده اند و هیچ حرکتی نمی کنند. باری به این فکر می کردم که خاک و آسمان گرانبها ترین سرمایه های بشر هستند زیرا که خاک جسم عزیزانمان و آسمان روح آنها را نگاه می دارند. پیکر چه همه کسانی چون جان لنون، جرج هریسون، ری چارلز، سید برت، جیمی هندریکس، کلیفورد لی برتون و... در زیر این خاک دراز کشیدند و روحشان است که در آسمان پرواز می کند. فرهاد نیز آنجاست...

زنده یاد فرهاد با ترانه ی جمعه به اوج نشست. ترانه ای که حرفها و حدیث های بسیاری داشت. ترانه ای که ناخود آگاه انسان های آن روزگار را به یاد جمعه خونین سیاهکل می انداخت. فاجعه ی سیاهکلی که در آن دهها انسان کشته شدند. همه می گفتند که تعبیر اصلی این ترانه همین است. اما خود زنده یاد فرهاد در مصاحبه ای به این نکته اشاره کرد که در زمان که ترانه را می خوانده به این موضوع فکر نمی کرده است؛ این ترانه فریاد از این احساس خسته کننده و مرگ آوری ست که در جمعه ها انسان را در بر می گیرد. غروب های جمعه انگار هزار سال به طول می انجامد و انسان را نابود می کند. به راستی چه رازی در این جعه نهفته است که چونین انسان را در خود محبوس می کند؟... پس از آن ترانه مرد تنها بود که مردم به صورت اشتباه آن را ترانه رضا موتوری می خواندند، به اوج نشست. شهیار قنبری در کتاب ((دریا در من)) در باره ترانه ی مرد تنها می نویسد:(( این ترانه را بر موسیقی آفتابی اسفندیار نوشتم. فرصت نبود و ترانه ی مرد تنها می بایست برای فیلم رضا موتوری آماده می شد. شبی تا سحرگاه، در بالا خانه ی شرکت سینمایی پیام حبس شدیم تا ترانه ی متن فیلم به دنیا بیاید. روز پس از شب موعود، مسعود کیمیایی و علی عباسی، ترانه رات شنیدند و پسندیدند.این نخستین ترانه ی بی قیافه است. ترانه ای از جنس شعر معاصر. ترانه ی مرد تنها. این صدای بی صدا به سبب تازگی اش، برای من بسیار عزیز است.)) برای من نیز بسیار عزیز است. پس از آنها هفته ی خاکستری و کودکانه بودند که گل کرده بودند و همه جا صدایشان بلند بود. هفته ی خاکستری که تکراری بودن ورق های زندگی انسان را نمایش می داد؛ کهنگی و درد را با خود داشت و بعد بی معنا بودن و بی حرفی و دیگر هیچ. کودکانه هم چنان که اسمش نشان می دهد دنیا زیبا ی کودکی را مطرح می کرد و به تصویر می کشید. لحظه ی عید را نشانمان می داد که منتظرتحویل سال هستیم و چشممان به لای قرآنی ست که در کنار سفره هفت سین گذاشته اند، تا ببینیم اسکناس تا نخورده ی لای کتاب چگونه است. شب چارشنبه سوری را به خاطرمان می آورد که دختر زیباروی در حال قاشق زدن است و مایی که در حال آتش بازی و خیز برداشتن از روی بته های نور هستیم. کفش های نویی که برای سال جدید خریده ایم و بالای سرمان گذاشته ایم لحظه ها را می شماریم تا موعد پوشیدن آنها فرا رسد. آه چهار سال است که دیگر فرهاد نیست تا این ترانه ها را بخواند و ما ار در عالم رویا غرق کند.

فرهاد را بسیار دوست می دارم زیرا باعث شد تا من با بزرگترین الگو و سرلوحه ی زندگی خود آشنا شوم. الگویی که حرفهایش نقش نصیحت پدر را برای من دارد؛ سرلوحه ای که معنای زندگی کردن را به من داد. به من گفت که درخت شوم و قد بکشم و رشد کنم. آری فرهاد را بسیار دوست می دارم زیرا باعث شد تا من با شهیار قنبری بزرگترین الگو و سرلوحه ی زندگی شوم. فرهاد را بسیار دوست می دارم زیرا که مرا با احمد شاملو نیز آشنا کرد و باعث شد تا شبانه ها را حفظ شوم.

فرهاد مهراد دیگر در کنار ما نیست اما ترانه هایش هنوز پیش ما هستند؛ بیایید به یاد او همین حالا، آری همین حالا، آری همین حالا، یک بار دیگر به ترانه از او که بسیار دوستش می داریم گوش دهیم و یادش را همچنان زنده نگاه داریم...

مقاله اشکان.د

ترانه remember tomorrow's از گروه Iron maiden

zeus281 — Mon, 21 Aug 2006 07:51:18 GMT

دوستان عزیز غیبت و کم کاری مرا عفو کنید و ببخشید زیرا که این مدت که خاموش بودیم گرفتاری های زیادی داشتیم به هر حال باید مرا ببخشید. در این مطلب ترجمه ترانه فردا را به یاد داشته باش از گروه آیرون میدن را با شما قسمت می کنم. ترانه ای که در اولین آلبوم گروه ظاهر شد و به نسبت طرفداران زیادی را جذب کرد. در مطالب بعدی شخصیت هنری استیو هریس اصلی ترین مهره آیرون میدن را بررسی می کنیم.

Unchian the colours before my eyes,
Yesterday's sorrows, tomorrow's white lies.
Scan the horizon, the clouds take me higher,
I shall return from out of fire.

Tears for rememberance And Tears for joy.
Tears for somebody And this lonely boy.
Out in madness,
The all seeing eye,
Flickers above us, to light up sky.

Unchian the colours before my eyes,
Yesterday's sorrows, tomorrow's white lies.
Scan the horizon, the clouds take me higher
I shall return from out of

رنگ ها را از برابر چشمانم بگسل،
غمهای دیروز، دروغ های مصلحتی فردا.
در افق جستجو کن،ابر ها مرا بالا می برند،
از میان آتش باز خواهم گشت.

اشک هایی برای یادبود، اشک هایی برای شادی،
اشک هایی برای یک نفر و این پسر تنها.
آنجا در دیوانگی،
چشم همه چیزبین،
بالای سرمان چشمک می زند تا آسمان را روشن کند.

سبز و جاری باشید و تا فرداها زنده بمانید و امیدوار.
مقاله از اشکان.د

در گذشت سید بارت

zeus281 — Mon, 24 Jul 2006 22:53:12 GMT

سید بارت از میان ما رفت. سه شنبه 11 جولای 2006، سید بارت شصت ساله دنیا را ترک می کند و تمام جهانیان را در غم خود می نشاند. وی که سابقه بودن در گروه پینک فلوید را داشت تنها سه آلبوم از خود به جای گذاشته که اولین آلبوم پینک فلوید اثری از هنر والای اوست. اما در همین سه آلبوم ترانه های خود را به اوج کهکشان ترانه فرستاده است تا بدرخشند و جهان را روشن کنند. وی که آخرین بار در سال 1970 وارد استودیو شد و آخرین کار خود را ضبط کرد، دیگر در سکوتی غمناک فرو رفت. چراغش را خاموش کرد و ترجیح داد که دیگر کسی اسمش را نشنود و خوب می دانست که انسان ها به زودی او را فراموش می کنند و در تاریکی و گمنامی او را به حال خود می گذارند. او تنهایی را بیشتر می خواست و آن را به شهرت کثیف این روزگار ترجیح می داد. امروز سید بارت دیگر در کنار ما نیست. دیگر سید بارتی نیست که بخواند Remember a day before today و ما را در رویای کودکی خود غرق کند و خود را در حال بازی کردن می یابیم. او رد کمریج ماند و در شهر دوچرخه ها، تنهایی خود را با سایه اش قسمت کرد و باقی عمرش را که بهترین روزهای زندگی اش می توانست باشد را در تاریکی از دست داد و خلوت غمگین زندگی اش را به پایان رساند. به راستی جای خالی او در ضیافتهای بزرگ موسیقی مانند وال و لایو ایت احساس می شد.
گروه پینک فلوید در سال 1967 به سرپرستی سید بارت متولد شد. در این گروه راجر واترز در نقش بیسیست، نیک میسون درامر و ریک راید نقش کیبردیست را داشت. اما رهبر گروه سید بارت بود. که ترانه ها را می ساخت. او در همان قطعات اول گروه که به صورت سینگل وارد بازار شده بود اوج پرواز ترانه هایش را دید و به زودی به شهرت دست یافت. او معتقد بود که می توان انگلیسی بود و راک را اجرا کرد اما در خواندن از آمریکایی ها تقلید نکرد.
متاسفانه اعتیاد بیش از حد سید به مواد مخدر چون ال اس دی باعث نا توانی او شده بود. ال اس دی از او مجنونی می ساخت که دیگر هیچ کاری را نمی توانست انجام دهد. به همین خاطر در برنامه های گروه شرکت نمی کرد و نمی توانست بخواند. دگز نمی توانست تمرکزش را بر روی موسیقی متمرکز کند. به همین دلیل اعضای گروه پینک فلوید تصمیم می گیرند از نوازنده ی دیگری دعوت به عمل آوردند تا در گروهشان بنوازد از دیوید گیلمور. به راستی که دیوید گیلمور نوازنده و جایگزینی خوب بود که چیزی از سید کم نداشت. خیلی زود سید و دیوید با هم دوست می شوند. در آلبوم دوم گروه سید ترانه ای را نوشت که ضبط نشد. سپس به کمک راج واترز و دیوید گیلمور نازنین دو آلبوم ضبط می کند که نام اولی Map cap last است و دیگری با نام خود او یعنی Barrett وارد بازار شد. سپس بارت خود را بازنشسته می کند و به گوشه ای می نشیند و ترجیح می دهد که شنونده باشد تا نوازنده و به خلوت تنهایی خود خود می رود و سعی به مبارزه با بیماری قندش می کند و در آخر با کمال تاسف در جولای 2006 دنیا را ترک می نماید و یکی از چراغ های ترانه را خاموش می کند.
سید بارت انسان بزرگی بود که در دنیای موسیقی وجود داشت. سید بارت راهنمای پینک فلوید بود و حالا که نیست دیگر کسی نمی ماند که بخواند Remember a day before today. به راستی روزی را به خاطر بیآوریم قبل از امروز که سید برات در کنار ما زنده بود. او هنوز زنده است زیرا هنوز ترانه هایش زنده اند. خود او در آسمان است. به ستارگان نگاه کنید. او در آنجا ست؛ او در کنار جان لنون، جرج هریسون، جیمی هندریکس و بقیه ی پدران موسیقی ست که این دنیا را ترک کردند و چراغ شان را خاموش، و ما را در خلوت و گمراهی خود تنها گذاشتند. سید بارت را فراموش نکنیم...

مقاله از اشکان.د

ترانه گریستن از گروه پینک فلوید

zeus281 — Fri, 30 Jun 2006 20:19:18 GMT

امروز می خواهم به سراغ یکی از گروه های ده هفتاد برویم. گروهی که توانست ترانه های زمان خود را تغییر دهد و به راستی تحولی را به وجود آورد. ترانه سرایان این گروه با توجه به دنیا ی پیرامون خود که هر لحظه در حال پیشرفت بود ترانه های امروزی را ساختند. ترانه هایی که از امروز و زندگی امروز سخن می گفت. آنها دیگر از عشق حرف نمی زدند و دیگر حرفهای تکراری و بی محتوایی را تحویل مردم نمی دادنند که آواز خوان های پاپ آن موقع به این ترانه ها علاقه بسیاری داشتند. بگذارید کمی راهنماییتان کنم تا زود متوجه شوید که منظورم چه گروهی است. گروهی که یکی از پر طرفدار ترین ترانه های همه زمان ها را نوشتند و اجرا کردند. نام این ترانه Another Brick in the wall است که ترجمه این عبارت به فارسی آجری دیگر در دیوار است. بله حدس شما درست است این گروه، گروهی نیست به جز گروه Pink Floyd. گروهی که غول هایی چون راجر واترز و دیوید گیلمور و سید بارت صاحبانش بودند. امروز ترانه گریستن یا به عبارت دیگر Crying Song را برایتان در نظر گرفته ام که با کماتی کوتاه و ساده مفاهیم بسیار بزرگی را بیان می کند. در مطالب بعدی به نقد موسیقی و ترانه گروه و همچنین به بیوگرافی گروه خواهم پرداخت.

We smile and smile

We smile and smile

Luaghter echoes in your eyes

We climb and climb

We climb and climb

Footfall softly in the Pines

We cry and cry

We cry and cry

Sadness passes in a while

We roll and roll

We roll and roll

Help me role away the stone

ما لبخند می زنیم و لبخند می زنیم

ما لبخند می زنیم و لبخند می زنیم

خنده در چشمانت طنین می افکند

ما بالا می رویم و بالا می رویم

ما بالا می رویم و بالا می رویم

با صدای پایی به نرمی در میان کاج ها

ما می گرییم و می گرییم

ما می گرییم و می گرییم

اندوه در چشم به هم زدنی می گذرد

ما می غلتیم و می غلتیم

ما می غلتیم و می غلتیم

کمکم کن تا سنگ را به کناری بغلتانم

تا زمانی که غنچه ها بازشوند و جهان را خوشبو کنند، سبز باشید

مقاله از اشکان.د